Belevenissen van een onderwijzer

0

1964

Auteur: Rob Pronk. Begon als onderwijzer in 1968 en is nu gepensioneerd. Hij startte op de Anthonie van Diemenschool die later fuseerde met de Albert Schweitzerschool en Flevoschool werd genoemd. Hij woont in Amsterdam en in Vinkeveen, is getrouwd met Truus. Hij is een begenadigd model botenbouwer.

Hogeweg 43 – 1972 .
Foto: Beeldbank Amsterdam Alle rechten voorbehouden

De schoolinspecteur
Kwam eens onverwachts een Rijksinspecteur achter in de klas zitten. Ik een wild verhaal vertellen uit de geschiedenis. Oude plaat van Isings op de rand van het bord. Het verhaal vol gevechten, bloed, strijdende ridders, schone jonkvrouwen die gered moesten worden. Kuisheidsgordels. Moest ik na schooltijd bij die inspecteur komen. Zegt die man:”Meester de leerlingen hingen aan Uw lippen. Wat kunt U mooi vertellen!” Voelde ik me gestreeld. Zegt die inspecteur daarna: “Maar meester, wat heeft u staan liegen.” Ach, ik had de geschiedenis een beetje mooier en spannender gemaakt. Meer niet. Ik was al blij dat hij niet over die kuisheidsgordels begon.

Schooltuintjes Frankendael
Op de Hogeweg zat vroeger een groentenwinkeltje. De uitbater stalde ijverig elke dag zijn groenten en fruit in kistjes uit voor zijn nerinkje. Onder een luifeltje. En daar kwamen we een dag in de week met de klas langs. Op en neer naar meneer Van (goed naar me luisteren hè!) Zanten van de schooltuinen. Nu was er een klas bij waar enige knaapjes in zaten die het “mijn en dijn” niet goed konden onderscheiden. Op de heenweg naar meneer Van Zanten hielden deze boefjes hun knuistjes in hun zakken. Maar op de terugweg naar school verdwenen er onder het langslopen bij het winkeltje wel eens aardbeitjes, appels of perziken uit de kistjes. Laten we het zo stellen: na het langskomen van die klas waren de uitgestalde kistjes bijna leeg. De vingervlugge knaapjes vertelden waarschijnlijk thuis, bij het tonen van de vruchten, dat we appels, perziken en aardbeien op de tuin verbouwden. Na een paar weken was de uitstalling voor het groentenwinkeltje opeens verdwenen. En toen we weer langs kwamen, stond de groentenboer achter het etalageruit breeduit naar ons te grijnzen. Lekker puh! Hij had zijn lesje geleerd.

Stinkende tuin
Ga je, als jong onderwijzertje op de Anthonie van Diemenschool, op woensdagmiddag in de duinen zand jatten om de tuin van die collega op te hogen. Je staat op de uitkijk als die collega zand staat te scheppen in grote, juten zakken, komt die er later achter, als hij het terras onder zijn tuinterras heeft opgehoogd, dat het zand afkomstig moet zijn geweest van een hondenuitlaatplaats. Heeft de goede man een jaar lang niet in zijn tuin kunnen zitten vanwege de stank. Hoe is het gezegde ook weer? Gestolen goed gedijt niet. Het is helemaal waar.

Share.

Leave A Reply