Browsing: a.s.v. J.O.S.

Jos-Wmeer

drie_burgpad_3.png()(01FB0630F3AD6CA3048A43E968345762)
Wat is er gebeurd met het monument en welke namen stonden er op?

De Amsterdamse voetbalclub JOS Watergraafsmeer had een eigen oorlogsmonument, dat tot grote ontzetting van de club in 1976 werd gesloopt.

Na de Tweede Wereldoorlog zijn er duizenden oorlogsmonumenten aangelegd in ons land, ook door voetbalclubs.
Ook JOS Watergraafsmeer had zo’n monument met de namen van omgekomen leden en mensen uit de nabijgelegen Wetbuurt. Het werd in 1947 onthuld, alhoewel de exacte datum daarvan onbekend is. Tot ontzetting van de club is dit in 1976 gesloopt toen ze tijdelijk van hun terrein waren verhuisd. Nooit is duidelijk geworden waarom dat is gebeurd.

Onze twaalfde man
De opa van Hennie ter Lingen (1935) was aannemer en bouwde het monument: “Oorspronkelijk was het een paal die bij het zogenaamde Steentoernooi hoorde. De naam van de winnaar werd er elk jaar in gebeiteld.” Cor Roor (1933), voorzitter tussen 1985 en 2002, weet dat politieagent Jaap Knol er in de oorlog voor zorgde dat de Wetbuurt niet verpauperde. “Hij heeft waarschijnlijk initiatief genomen tot het uitbreiden van de paal tot het monument met gedenkplaten.
Na de oorlog werden trapjes gebouwd en twee stenen plaquettes aangebracht.” Ter Lingen: “Ik kan me de herdenkingen op 4 mei nog herinneren. Daar waren veel mensen uit de Wetbuurt bij aanwezig.”Op de ene plaquette stonden de namen van oorlogsslachtoffers uit de buurt en op de andere jongens van JOS die ons ontvallen waren. Het stond op een hele mooie open plek tussen twee velden en was een sieraad voor de club. Wij zeiden altijd dat het onze twaalfde man was.” Joop Vlug, nu voorzitter van JOS, herinnert zich de prijsuitreikingen bij toernooien, die altijd op het monument plaatsvonden.
Bij de tijdelijke verhuizing van JOS uit de buurt in 1976 nam TABA, een andere Watergraafmeerse vereniging, de velden en het monument over. Tot ontzetting van velen werd het monument toen gesloopt. Vlug: “Wie daarvoor opdracht heeft gegeven, is tot op de dag van vandaag onduidelijk.
Navraag bij het stadsdeel leverde niets op.” Roor: “Het bestuur van TABA heeft ons in 1999 zijn excuus aangeboden voor de sloop. Ineens was het weg en alles was opgeruimd.” Joop Vlug is recent nog op zoek geweest naar de restanten. Vlug: ”Je vraagt je af wie plaquettes met namen kapot slaat. Onbegrijpelijk. Jammer, want er is een stuk clubgeschiedenis verloren gegaan. Ik had de gedenkplaten graag een nieuwe plaats gegeven in de muren van ons clubgebouw.”

Henk Hofstede is zanger van The Nits en schreef een nummer over dit moument: JOS-days.

Zijn opa was in de jaren dertig een van de oprichters van J.O.S. – nog vóór de fusie met Watergraafsmeer. “De hele familie Hofstede voetbalde bij J.O.S,” zegt hij de op de website van de club. “Wij speelden als kinderen op het monument tussen de voetbalvelden. Er waren trapjes, waarvan je af kon springen. Ik herinner me de namen op het monument, van mensen die de oorlog niet overleefd hadden en ik fantaseerde erbij wat ze meegemaakt hadden.”
Hofstede werd niet toegelaten tot de club, omdat hij in een proefwedstrijd niet goed genoeg bleek. “Ik was in die tijd al met muziek bezig. Het lied JOS-days gaat over deze kleine tragedie in relatie tot de grote tragedie van de J.O.S.-mannen die in de oorlog omgekomen waren. Zij konden die wedstrijd niet winnen.”

Nog steeds wordt dit nummer gedraaid als het eerste elftal het eigen veld betreedt. “Een mooie revanche,” vindt Hofstede. “Zo ben ik toch nog onderdeel geworden van de club.”

Share.

Bron: hetamsterdamschevoetbal.nl – 3 november 2013

In de onvervalste stadsderby tegen Zeeburgia heeft JOS/Watergraafsmeer (2-0) laten zien dat de eerste plaats in de eerste klasse A bij de zondagamateurs geen toeval is. Ongeslagen lijkt de ploeg van trainer Sander Middelbeek regelrecht op de titel af te stevenen al is het seizoen nog lang. In een heus voetbalgevecht waarin beide partijen tot het gaatje gingen, toonde JOS/W zich de sterkste in een wedstrijd die niet altijd uitblonk door goed voetbal, maar werd beslist op inzet, strijd en karakter.

Dit maakte de wedstrijd tot een aantrekkelijk kijkspel die bleef boeien tot de laatste minuut waarin good-old Patrick Lokken (34) definitief de wedstrijd op slot gooide met een fantastische kopbal 2-0.  En zo’n spits ontbrak er bij Zeeburgia dat bij vlagen wel aardig voetbal liet, maar faalde in afwerking. Tot aan de zestienmeterlijn lukte het allemaal nog wel. Eenmaal in de zestien aangekomen wist men geen raad met de bal en ontbrak het aan overzicht om een medespeler die zich in een betere positie bevond op maat te bedienen. Weg kans en kon JOS de bal weer naar voren dirigeren.

Op Sportpark Drieburg waar de regen soms met bakken uit de hemel viel en het akelig koud was, zagen een kleine 300 toeschouwers een meer boeiende dan een echt goede wedstrijd. Niet zo heel erg want boeiend voetbal door spanning en felle persoonlijke duels kan voor veel spektakel zorgen en het publiek vermaken. Scheidsrechter Benali meende dan ook dat zeven gele kaarten het juiste middel was om twee-en-twintig spelers in bedwang te houden. Juist of onjuist de wedstrijd verliep zonder incidenten en drong zich op tot een spannend schouwspel waar beide partijen elkaar niets toegaven.

Al na enkele minuten spelen kwam Zeeburgia door zwak ingrijpen achterin op achterstand toen Richmond Bossman moeiteloos drie verdedigers van zich afschudde en keeper Jurgen Belfort moeiteloos met een lob kon passeren: 1-0. Een droomstart voor JOS dat enkele minuten later een inzet van Paul Bekker tot corner zag verwerkt. Toen scheidsrechter Benali al snel het eerste geel trok was het de beurt aan Zeeburgia dat een schot van Keith Refos tot een corner zag verwerkt en verder niets opleverde dan een achterbal. De mooiste kans was voor Zeeburgia dat met nog enkele minuten spelen voor rust Chan Kwame hopeloos zag missen. De eerste helft kenmerkte zich door een redelijk hoog tempo, snelle positiewisselingen waardoor er ook veel balverlies werd geleden mede als gevolg door teveel ruimte tussen de linies aan weerskanten.

Na de rust bleef de wedstrijd onderhoudend en kregen beide partijen mogelijkheden om wat aan de score te doen. Zo knalde Juliano Smit snoeihard op doel waarop keeper Michel Dijkstra uitstekende reageerde met een fabuleuze redding met als gevolg een corner. Kansen en mogelijkheden dienden zich aan voor Zeeburgia en kwam ook JOS een paar keer gevaarlijk voor het doel van zijn tegenstander. Kleine en grote mogelijkheden die niet het gewenste resultaat opleverden. Scheidsrechter Benali die dacht dat hij aan het groot Nederlands dictee mee deed, trok vervolgens een paar maal het bonnenboek en deelde naar hartelust gele kaarten uit.

In de laatste minuut voltrol Patrick Lokken het vonnis over Zeeburgia en kon de stadsderby de boeken in met commentaar van trainer Sander Middelbeek van JOS/W die meende ,,We hadden een prima start en konden meteen een tik uitdelen. Een uitstekend begin gevolgd door een mindere periode waarin wij nogal eens balverlies leden. Daarna hebben wij geknokt voor een goed resultaat en getoond dat we de terechte koploper zijn. Wij hebben weinig weggegeven, hun zwakke plekken uitgebuit, en keihard geknokt om deze wedstrijd te winnen. Dit is gelukt ! Ik ben daarom trots op deze groep dat zich de sterkste heeft getoond in deze spannende stadsderby’’.

Share.

Bron: hetamsterdamschevoetbal.nl – 18 februari 2012

Cor Roor, erevoorzitter van JOS Watergraafsmeer is vrijdagochtend (17 februari) overleden. De club laat op haat website weten zeer aangeslagen en ontdaan te zijn. Roor is een echte ‘Josser ‘ en vervulde vel e functies binnen de club.

Roor was in eerste instantie actief voor J.O.S. en later voor de fusie vereniging JOS Watergraafsmeer. Hij heeft de club gediend als jeugdvoorzitter als voorzitter en de laatste jaren als erevoorzitter. In zijn tijd bij de club heeft hij vele hoogtepunten meegemaakt maar stond hij er ook toen het wat minder met de club ging. Samen met anderen heeft hij een cruciale rol gespeeld en JOS Watergraafsmeer van de ondergang weten te redden.

“Een Josser in hart en nieren” staat er op de website van de club. “Voor álle wedstrijden zal een minuut stilte gehouden worden. Daarnaast zullen de vlaggen van JOS Watergraafsmeer één week lang halfstok hangen. JOS Watergraafsmeer is trots en dankbaar dat wij een man als Cor Roor als één van de onzen hebben mogen beschouwen. Cor Roor had de mooie gewoonte om bij afsluiting van de Algemene Ledenvergadering het woord te vragen en sprak dan enige beschouwende woorden. Het zal oorverdovend stil zijn bij de komende jaarvergadering. Onze gedachten gaan uit naar Tante An, de kinderen, kleinkinderen en overige directe familie.”
Share.

Bron: hetamsterdamschevoetbal.nl – 18 maart 2018

JOS/Watergraafsmeer heeft zich goed hersteld van twee keer puntverlies op rij. Nadat het bij Assendelft en AFC’34 niet lukte om een voorsprong over de streep te trekken, slaagde de ploeg van Roy van der Mije daar tegen Zeeburgia wel in. De Amsterdamse derby in de zondag eerste klasse A werd met 3-1 gewonnen.

Met een diepe zucht verliet Van der Mije het veld. “Hoe is het mogelijk dat we zoveel onrust creëeren en het voor onszelf zo moeilijk maken?”, vroeg hij zich af. “We gaan lopen met de bal, rennen, vliegen, maken verkeerde keuzes. Je moet de rust bewaren. Misschien heeft het te maken met het noodgedwongen wisselen van Teddy Janssen en Kevin Huijsman, dat zijn beslissende spelers die daarvoor kunnen zorgen. Wij zijn zelf onze zwaarste tegenstander. Niet Zeeburgia, wij maken het moeilijk voor onszelf. Maar het gaat om de punten. Morgen ben ik weer vergeten dat de laatste twintig minuten slecht waren.”

Er leek geen vuiltje aan de lucht nadat Allon Koene tien minuten na rust de voorsprong naar 3-0 had getild. In twee instanties klopte de voormalig speler van Zeeburgia doelman Jeremy Vrede. Voor de theepauze deden Omar Limon (samen met Reggie Schaap geprofiteerd van een fout van Gino Piqué) en Davey Claus (afstandsschot) dat al.

Ondanks die achterstand had Zeeburgia-trainer Reda Achkari nog het gevoel dat er iets te halen viel op Sportpark Drieburg. AFC’34 boog een week eerder een 1-3 achterstand om in een 4-3 zege, dus waarom zou zijn ploeg dat niet kunnen, redeneerde hij. Zeker toen Emanuel Davies twintig minuten voor tijd voor de 3-1 zorgde. “Vlak daarna kregen we een grote kans op de 3-2. Als die erin was gegaan, had ik het nog wel willen zien. Dan maak je kort achter elkaar twee doelpunten en is de tegenstander van slag”, aldus Achkari. Invaller Mouad Tissoudali dook vrij op voor doelman Edwin Sudibyo, die knap redde.

Vooraf gaf de oefenmeester aan dat het bonuspunten zouden zijn, maar na afloop kwam hij terug op zijn uitspraken. “Dit JOS hadden wij gewoon pijn moeten doen”, klonk het. “Zij vielen mij zwaar tegen. JOS wordt geen kampioen als ze zo doorgaan. Zeker niet. Ze voetballen ook niet als een kampioen. Dan kunnen ze wel de punten tegen ons halen, maar tegen andere ploegen zullen ze het laten liggen.”

Het lukte Zeeburgia, ondanks een paar hachelijke momenten in een overvol strafschopgebied, niet meer om de aansluiting te vinden. Daardoor pakte JOS/Watergraafsmeer moeizaam drie punten. Die zullen gekoesterd worden. “Ik moet mijn ploeg een compliment maken dat we het nu wel vasthouden. Maar dat had ook met de kwaliteit van Zeeburgia te maken. In de moeilijke fase waarin wij zitten is winnen het belangrijkste. Ik kijk niet meer naar de concurrentie. We krijgen ze allemaal nog. Als je alles wint, ben je kampioen. Eigenlijk is voetbal best simpel. En zo simpel moet je het ook houden.”

Share.

Bron: hetamsterdamschevoetbal.nl – 18 november 2012

JOS Watergraafsmeer gaat zich gaandeweg de competitie steeds meer manifesteren als een promovendus. Met goed voetbal en veel tempo had VVIJ vanmiddag op sportpark Drieburg geen schijn van kans. Einduitslag 5-0. Hiermee staat JOSWatergraafsmeer nu gedeeld tweede op de ranglijst. VVIJ blijft in de middenmoot.
JOS Watergraafsmeer gaf vanaf de eerste minuut te kennen dat ze er vandaag zin in hadden. Met een goed spelend middenveld van Roy Bussman, Arthur van Metelen en uitblinker van deze middag Maurice Renger werd het middenveld van VVIJ overklast. Met snelle combinaties en gevaarlijke voorzetten vanaf de zijkanten had keeper Van Baarlen van VVIJ zijn handen vol. Het was na 10 minuten aanvoerder Maurice Renger die op een dieptepass de 1-0 voor JOS Watergraafsmeer binnen schoot. Kort daarop was het Tom Clobus die Malvin Robert in de gelegenheid stelde om de stand op 2-0 te zetten maar strandde op de uitstekend keepende doelman van Baarlen. Kansen voor JOS Watergraafsmeer bleven komen maar VVIJ kon met handen en voeten verdedigend de rust halen met een 1-0 achterstand.

Na rust hetzelfde spelbeeld en was het weer Maurice Renger die met een hard schot in de 57e minuut de 2-0 aantekende. Dat was gezien het spelbeeld verdiend en was het wachten op een grote uitslag. Ballen spatten op de paal en ballen werden van de lijn gehaald maar het was tenslotte de laatste man van VVIJ die JOS Watergraafsmeer op een 3-0 zette. Misschien kwam dat door de botsing van even daarvoor die hij had met Malvin Robert want hij kopte de bal in de 68e minuut uit een voorzet van Tom Clobus steenhard achter zijn eigen keeper. Even later was het de man of de match Maurice Renger die zijn hattrick kon maken maar schot de bal op de buitenkant van de paal. Trainer Sander Middelbeek bracht Jaap Lorier voor Paul Bekker die, hoewel hij hard werkt, het doel vandaag niet kon vinden maar anderen wel de kans bood om tot scoren te komen. Wel jammer voor de Haagse delegatie die hem luidruchtig aanmoedigde. Dave van Nielen werd ingebracht voor Malvin Robert en vond, nadat Tom Clobus de paal had geraakt, in de 86e minuut het doel, 4-0. Kort daarop was het Roy Bussman die met een droge schuiver de stand op 5-0 zette.
Een verdiende en sterke overwinning van JOS Watergraafsmeer dat met de week beter als collectief gaat spelen en zich steeds meer in de top van de competitie gaat nestelen en het de andere ploegen nog moeilijk genoeg gaat maken.

Share.

In de derde klasse C kwam het in het seizoen 1999/2000 tot een beslissingswedstrijd om het kampioenschap. Op het veld van DWV streden Zeeburgia, getraind door Cor ten Bosch, en JOS/Watergraafsmeer op donderdag 13 april om de titel. Het werd een legendarische avond. JOS leek op rozen te zitten en stond diep in de verlenging met 2-1 voor. Zeeburgia, dat inmiddels met negen man speelde, kreeg in de 118e minuut een vrije-trap. Uitgerekend doelman Patrick Leeuwin zorgde voor de gelijkmaker en dus moest er een tweede beslissingswedstrijd komen. Drie dagen later won JOS op het veld van AFC met 2-0 en promoveerde naar de tweede klasse.

Share.