Browsing: a.v.v. Amstel

logo-amstel
Hoe het allemaal begon voor a.v.v. Amstel
De Amsterdamse Voetbalvereniging ‘Amstel’ is op 1 juli 1905 opgericht. Op die dag werd o.a. door de heren A. Buys, J. Bosscher, J. Veldhorst en de heer Koper besloten om het hoofdstedelijke voetbal met een nieuwe vereniging uit te breiden.
De geboorte vond plaats langs de oever van de Amstel, vandaar dat men de nieuweling “Amstel” doopte.
schema

Kampioenschap met de junioren van Amstel A1 – 1963
Beslissingswedstrijd tegen De Volewijckers A2 die door Amstel gewonnen werd met 3-2 – Met Wim Suurbier (3e van rechts staand) – Foto: Jaap van der Meer – Alle rechten voorbehouden

Bron: Het Parool – 25 juli 2020
Door: Jaap de Groot

Soms word je als columnist aangenaam verrast. Zoals de afgelopen week. Zelden heb ik meegemaakt dat een artikel zoveel los wist te maken. De beschrijving van de terugkeer van de op 12 juli overleden Wim Suurbier naar Amsteldorp, waar hij een deel van zijn jeugd doorbracht, bleek bij veel lezers een gevoelige snaar te hebben geraakt. Het leverde niet alleen talloze mooie reacties op, ook bijzondere informatie.

Daarom dit keer geen column over actuele zaken in de vaderlandse topsport, maar een kleine greep uit de herinneringen van buurtgenoten aan Wim Suurbier, zijn inmiddels verdwenen club Amstel en Amsterdam-Oost uit de jaren vijftig.

Volgens Pieter Boersma speelde Amstel aanvankelijk aan de Hugo de Vrieslaan, maar moest de club daar weg vanwege de aanleg van de Gooiseweg. ‘Het bijzondere aan dat veld was dat er tussen twee doelen een hoogteverschil was van een halve meter. Dus de ene helft speelde je omhoog richting de Hugo de Vrieslaan en de andere helft omlaag naar de Transvaalkade toe.’

Dan André Lopes Dias: ‘Na het vertrek van de Hugo de Vrieslaan in 1958 had Amstel kennelijk een periode geen vaste locatie, wat de herinnering van Wim Suurbier aan het veld bij Drieburg zou verklaren. Zo speelde ik met mijn toenmalige club Wilhelmina Vooruit nog tegen Amstel op sportpark Middenmeer. Aan het begin van de jaren zestig is de club definitief naar sportpark De Diemen verhuisd.’

Mooi zijn de jeugdherinneringen van Ruud Worm. ‘Ik heb van 1955 tot 1958 samen met Wimpie gevoetbald, die 15 dagen jonger was. Toen nog niet zo’n opvallend talent, maar hij heerste wel op het middenveld. Hij stond toen opgesteld als stopperspil. Onze vaders, die ook allebei Wim heetten, waren heel actief binnen Amstel. In de periode dat ik Wim heb leren kennen woonde hij op de Beukenweg 5 (twee hoog). Wij voetbalden af en toe op het Transvaalplein, met Pietje Keizer (Majubastraat 5) en Johan Cruijff. Als Johan meedeed, mocht ik niet meer meedoen.’

Dan een bijzondere bijdrage van Hans van den Brink. ‘In de column staat dat Wim Suurbier bij Ajax is omgeturnd tot rechtsback. Dat heeft mijn inmiddels overleden schoonvader Jany van der Veen gedaan. Zijn grote gave was dat hij als trainer de bijzondere potentie van spelers zag. Zo heeft hij niet alleen Wim Suurbier van aanvaller tot back gemaakt, ook Theo van Duivenbode. De matige spits Barry Hulshoff werd een voorstopper die internationale erkenning kreeg. Ook zette hij de beperkte back Nico Jansen (SDW) bij FC Amsterdam in de spits, wat hem onder andere een transfer naar Feyenoord heeft opgeleverd.’

Zo kan ik nog even doorgaan, alleen is deze column niet van elastiek. En ik maar denken dat Wim Suurbier tot de categorie ‘vergeten Ajacieden’ hoorde. Dat is dan voor eens en altijd rechtgezet.

Lees ook de column van Jaap de Groot van 17 juli j.l.
Met Wim Suurbier naar de buurt waar hij opgroeide

Share.

Bron: Het Parool
Door: Jaap de Groot

We hadden al jaren de ­afspraak om één keer per maand te gaan eten. Een broodje bal als lunch of ­biefstuk bij het avondmaal; we keken wel hoe het liep.
Je moest het voor Wim Suurbier vooral niet te ­ingewikkeld maken.
De laatste keer was eind februari, twee weken voor de coronamaatregelen. Omdat hij net 75 jaar was geworden, besloot ik het iets feestelijker aan te pakken en reserveerde voor de lunch in Hotel V achter het Amstel Station. Aan de rand van Amsteldorp.
Nadat ik hem had opgepikt en Hotel V opdoemde, klonk het ineens: “Japie, dit is mijn oude buurt! Het is zestig jaar geleden dat ik hier voor het laatst ben geweest.”
Terwijl ik altijd dacht dat hij in de Transvaalbuurt was opgegroeid, bleek er toch een stuk wit in de film te zitten. Nadat zijn ouders in 1944 naar het al ­bevrijde Brabant waren getrokken, waar Suurbier op 16 januari 1945 in Eindhoven werd geboren, keerde de familie na de oorlog terug naar Amsterdam. Naar Amsteldorp.
“Rij even door,” zei hij, waarna we over de brug de wijk inreden. Wijzend naar links richting de Zwaardenmakerstraat: “Daar woonde ik.” Dan de andere kant opdraaiend naar de Fahrenheitstraat: “En daar woonde Ria Valk, de zangeres.”
Hij zat inmiddels op memory lane. In zichzelf ­pratend: “Op die hoek was de kruidenier…” Dan ­tegen mij: “Als het goed is, moet aan het einde van de weg het veld van Amstel zijn, mijn eerste club.” Even later: “Ja verdomme, hier is het.”
We stoppen tegenover het terrein van AFC Taba, aan de rand van Sportpark Drieburg. De plek waar Suurbier op aanraden van Piet Keizer, die op dezelfde lagere school zat, in de jaren vijftig bij vv Amstel met voetballen begon. De club die in 1979 fuseerde met WTO en daarna in JOS/Watergraafsmeer is ­opgegaan.
Ook nadat de familie naar de Transvaalbuurt was verhuisd, bleef hij Amstel trouw, waarna hij als linksbuiten (!) op zijn zestiende door Ajax werd ­gescout. In De Meer werd Suurbier tot rechtsback omgeturnd en maakte hij in 1964 zijn debuut in het eerste. Dertien jaar lang had hij een basisplaats.
Maar het begon bij Amstel in Amsteldorp. Tijdens de lunch in Hotel V raakte hij er niet over uitgepraat. Weer terug in zijn oude buurt, het maakte zijn hele dag goed.
Het was de laatste keer dat ik hem zag.
Ooit zijn we in Californië met George Best door­gezakt in diens kroeg Bestie’s, bezochten een ­concert van Fleetwood Mac in de Hollywood Bowl, gingen rollerskaten tussen de homo’s en body­builders in Venice Beach en nog veel meer, maar dat half uurtje Amsteldorp is nu toch mijn dier­baarste herinnering aan een unieke kerel.
Afgelopen donderdag namen familie, vrienden en oud-ploeggenoten op De Nieuwe Ooster in Amsterdam afscheid van Wim Suurbier.

Lees ook de column van Jaap de Groot van 25 juli 2020 Een Ajacied die niet vergeten is 

In memoriam: Wim Suurbier

Share.

Hierbij zend ik nog een foto van het voetbalelftal van ASV Amstel, waar mijn vader(Louis sr.) 2e van links op de bovenste rij staat, naast de trainer. Deze heb ik bij toeval vandaag gevonden. Ik weet niet of Piet Keizer hier ook op voorkomt. Vermoedelijk is de foto gemaakt in 1946 of 1947 toen het leven weer opgepakt werd na W.O. II.

Loek Biesbrouck

a.v.v. Amstel – 1946/1947 – Foto: Loek Biesbrouck – Alle rechten voorbehouden

Share.
1 2 3