Browsing: a.v.v. Zeeburgia

a.v.v. Zeeburgia


Het geviel in die tijd, 1919, dat enige jongens, die regelmatig in de Balistraat een balletje aan het trappen waren, voor de zoveelste maal door een agent werden gewaarschuwd, dat, als ze nogeens op “dat gelel tegen dat vod betrapte” hij er werk van zou maken en dat er aan het einde van de Javastraat in het bureau nog wel enige plaatsen gereserveerd konden worden voor jongens, die maar niet wilden aannemen, dat de straat er niet was om er je voetbalhartstochten te botvieren. En zo werd, ongewild, deze agent de oorzaak van de geboorte van onze club en kunnen we gevoeglijk aannemen, dat de Balistraat als kraamkamer heeft gefungeerd.

Miss Blanche Album “K.N.V.B. Competitie Wedstrijden 1932-1933″, uitgegeven door The Vittoria Egyptian Cigarette Company (1932).
De platen (20,5 x 15,7 cm) zijn “aquarel-reproducties” van spelfoto’s, met daaronder in tekststrook (2,7 x 1,8 cm) vermeldt om welke wedstrijd het gaat (de teams, datum, plaats en uitslag) en een kort commentaar.
Het gaat om afbeeldingen van wedstrijden gespeeld in de 1ste en 2de Klasse, inclusief kampioen-, promotie- en degradatiewedstrijden.


Share.

Miss Blanche Album “K.N.V.B. Competitie Wedstrijden 1932-1933″, uitgegeven door The Vittoria Egyptian Cigarette Company (1932).
De platen (20,5 x 15,7 cm) zijn “aquarel-reproducties” van spelfoto’s, met daaronder in tekststrook (2,7 x 1,8 cm) vermeldt om welke wedstrijd het gaat (de teams, datum, plaats en uitslag) en een kort commentaar.
Het gaat om afbeeldingen van wedstrijden gespeeld in de 1ste en 2de Klasse, inclusief kampioen-, promotie- en degradatiewedstrijden.


Share.

Bron: www.redpers.nl
Door: Job van Asbeck

Toen Ryan Gravenberch afgelopen maand Clarence Seedorf afloste als jongst debuterende Ajacied aller tijden, schaarde hij zich in een rijtje talentvolle voetballers: Timothy Fosuh Mensah, Adam Maher en Kenny Tete. Spelers die werden uitgeroepen tot dé hoop van de vaderlandse voetbalnatie. Opmerkelijk is dat allen een deel van hun opleiding genoten bij de Amsterdamse amateurclub Zeeburgia. Wat is het geheim van deze club?

Op een zonnige maandagmiddag fiets ik tussen een mengelmoes van bomen en lelijke nieuwbouw het terrein op van Zeeburgia in Amsterdam Oost. In mijn ooghoek voltrekt zich een opmerkelijk schouwspel. Ik zie hoe een groepje jongens, nauwelijks de luiers ontgroeid, de wind van voren krijgt. “Je ziet het niet!” en “Wanneer leren jullie het nou eens!” hoor ik de trainer schreeuwen terwijl ik mijn fiets parkeer. Een stevige, en toch kenmerkende introductie van Zeeburgia zal later blijken.

Geïntrigeerd loop ik naar het veld toe en tik één van de vaders aan de kant op z’n schouder. De man, vader van één van de jongens van Zeeburgia onder 8 en zelf in een grijs verleden gescout door Vitesse Arnhem, benadrukt de professionaliteit van de club. Iets wat gedurende de middag een terugkerend thema zal blijken. “Hoewel de kinderen voetbal, net als bij ieder andere amateurclub, nog als spelletje beleven, worden ze zich er hier vroeg van bewust dat voetbal opofferingen en discipline vereist. Positiespel wordt er bijvoorbeeld vanaf de jongste jeugd al ingedramd, waar ze bij ‘normale amateurclubs’ op die leeftijd nog met z’n allen in de rondte rennen.” En verdomd, als ik nog een blik werp op het veld van de schreeuwende trainer zie ik hoe zijn pupillen met een positiespel bezig zijn waarin de bal in razend tempo wordt rondgespeeld.

“Het is niet zomaar iets wat je erbij doet,” zegt een moeder verderop. “Van de jongens wordt veel geëist. Mijn zoon had vroeger nog wel de neiging snel aan te komen, maar met de drie zware trainingen die ze hier krijgen is dat niet meer aan de orde.” Als ik mijn ontdekkingsreis vervolg en een rondje maak langs de drie kunstgrasvelden die Zeeburgia rijk is, waan ik mij al snel op De Toekomst, het jeugdcomplex van Ajax. Overal zie ik spelertjes die zeer technisch vaardig zijn en dit alles lijken te koppelen aan een haast ‘on-amateuristische’ gedrevenheid. Nergens zie ik spelertjes lanterfanten, iedere oefening wordt in opperste concentratie en met grote gedrevenheid uitgevoerd. Illustratief is het beeld op veld twee, waar jeugdspelers al opdrukkend de clubslogan op de hekken kunnen zien: Vertrouwen, Discipline en Concentratie.

“Zeeburgia is het Ajax van de Amateurs,” zegt één van de trainers, terwijl hij nog een slokje van zijn koffie drinkt. Niet voor niets is de grootste club van Amsterdam ook sterpartner van Zeeburgia. Dit houdt in dat Ajax voorrang heeft op andere profclubs bij het uitnodigen van talenten uit Amsterdam Oost voor stages en in ruil daarvoor deelt de club voetbaltechnische know how met Zeeburgia. “Niets wordt hier aan het toeval overgelaten.”

Spelers dienen net als bij iedere willekeurige profclub talentendagen te doorlopen. Liefst 1200 spelertjes uit alle windstreken geven zich jaarlijks op, in de hoop zich in de kijker te spelen bij een profclub. Het verhaal gaat dat er op Zeeburgia meer scouts van betaald voetbalorganisaties (BVO’s) rondlopen dan ouders van Zeeburgianen. Jaarlijks worden er zo’n 30 jeugdspelers weggeplukt door BVO’s. Een ongekend hoog aantal binnen het amateurvoetbal.

Maar niet iedereen krijgt de kans het witte tricot van de club uit Oost te dragen. Pas wanneer een speler tot de beste vijf van zijn lichting behoort, wordt hij als goed genoeg beschouwd om bij de club te mogen spelen. Spelertjes die deze selectie overleven, zijn echter ver van binnen. Ook gedurende het jaar zijn ze constant aan evaluatie onderhevig. Dit alles om ervoor te zorgen dat de stap naar een BVO een kleine wordt. Zo is de club steevast terug te vinden in de top 3 van de KNVB-ranglijst voor amateur-jeugdopleidingen en spelen de beste jeugdelftallen bijna zonder uitzondering eerste en tweede divisie landelijk, de jeugdequivalenten van de Eredivisie en wat voorheen de Jupiler League was. “Spelers die terugkeren bij Zeeburgia na een uitstapje bij een profclub zeggen vaak hetzelfde: ‘Het opleidingsniveau ligt hier hoger.’”

Een half uurtje later heb ik een gesprek met Roger Karamat Ali, hoofd operationele zaken en voorzitter jeugdopleidingen. Dat hij een Zeeburgia coryfee is blijkt uit het feit dat het interview tien minuten vertraagd wordt door alle clubleden die hem de hand wil schudden.

Het gesprek met Karamat Ali bevestigt mijn vermoedens: Zeeburgia kent geen geheim. Ik geloofde in het romantische idee dat Zeeburgia toevallig een onuitputtelijke bron van talent had gevonden, maar het tegenovergestelde blijkt waar. Zeeburgia is ‘een amateurclub in de vorm van een BVO’, zoals Karamat Ali zijn club zou omschrijven. Spelers wordt de juiste omkadering geboden om het beste uit zichzelf te halen, of dit nou in de vorm van voetbaltechnische trainingen is of in de vorm van huiswerkbegeleiding.” Het is een publiek geheim dat Zeeburgia een voorportaal vormt voor een carrière in het profvoetbal.

Hierdoor onstaat een self fulfilling prophecy, talentvolle jongens melden zich en masse aan voor de talentendagen en de club kan uit de talentenpoel vissen. Net als grote broer Ajax.

Share.

Volgend seizoen is het groot feest bij Zeeburgia. Wij bestaan dan namelijk honderd jaar! En dat gaan wij vieren. Inmiddels hebben onze vaste huisstylist Floor Wesseling en -columnist Eric Schuit de handen ineen geslagen en zijn druk bezig om 100 jaar Zeeburgia op een unieke wijze in boekvorm te vereeuwigen.
Zeeburgia is namelijk in die honderd jaar een begrip geworden in Nederland. Een onvervalste Amsterdamse volksclub met een unieke identiteit. De makers, die al jaren bij Zeeburgia rondlopen, willen vanuit die gedachte een memorabel koffietafelboek maken dat begin volgend seizoen uitkomt. Inmiddels zijn er al honderden memorabilia in ons archief aanwezig, mede met dank aan Dick Smit.

Het boek zal zeker geen geijkte opsomming worden van alle uitslagen en standen door de jaren heen. Wij gaan ons namelijk richten op hetgeen ons in 100 jaar uniek heeft gemaakt. Met bijzondere aandacht voor onze uitstraling als echte volksclub, talentenfabriek, een collage aan unieke Zeeburgianen en gebeurtenissen in individuele verhaallijnen.

Heb jij mooie input die we niet moeten missen? Breng dit langs bij de club!
100 jaar is echter een lange tijd en hoewel wij denken al het nodige unieke materiaal verzameld te hebben, weten wij ook zeker dat er nog heel veel enorm bruikbaar materiaal elders is. Waar denken wij dan aan?
Origineel fotomateriaal van speciale gebeurtenissen (met name foto’s waar heel veel Zeeburgianen op staan; zoals bij gezamenlijke buitenlandse toernooien etc.)
Memorabilia zoals krantenknipsels, vaantjes, etc.
Aangezien wij de voorkeur geven aan origineel materiaal en dit op een professionele wijze in ons boek willen verwerken, vragen wij u om uw materiaal in een afgesloten brief of pakket met naam tijdelijk in te leveren bij Antonio in het wedstrijdsecretariaat op de club. Wij zorgen ervoor dat u het materiaal (indien gewenst) binnen een paar weken weer kunt ophalen.

Suggesties voor unieke gebeurtenissen zijn natuurlijk ook altijd welkom en kunt u sturen naar: jubileum@zeeburgia.nl.

Share.

Bron: Het Amsterdamsche Voetbal

Overal in het profvoetbal is een stukje Amsterdams bloed te vinden. Van Alkmaar tot Venlo en van Manchester tot Lyon: ze hebben allemaal hun roots in de hoofdstad. Een hoop spelers bereikten via de jeugd van Zeeburgia het profvoetbal. Dit is het beste elftal met voormalig Zeeburgianen.

Doelman: Stanley Menzo stond drie jaar onder de lat bij Zeeburgia (1980-83). Zijn loopbaan leidde hem vervolgens langs Ajax, Haarlem, PSV, Lierse SK, Girondins Bordeaux en AGOVV, waarna hij in 2002 zijn handschoenen opbergde. De 54-jarige oud-doelman kwam tot zes interlands, werd drie keer landskampioen en won met Ajax de Europacup II en UEFA Cup. Menzo, kortstondig trainer van AFC, zit momenteel zonder club.

Rechtsback: Kenny Tete kwam als kleine jongen via DWS bij Zeeburgia terecht, waarna hij op vrij jonge leeftijd de overstap maakte naar de jeugdopleiding van Ajax. Daar haalde de 22-jarige rechtsback het eerste elftal en speelde onder meer in de finale van de Europa League. Sinds 2017 draagt de negenvoudig international het tenue van het Franse Olympique Lyon.

Centrale verdediger: Ryan Donk begon zijn carrière bij Neerlandia en vertrok vervolgens naar Zeeburgia. Hier werd hij in 2005 opgepikt door RKC Waalwijk. Met Jong Oranje werd de inmiddels 32-jarige verdediger in 2007 Europees kampioen. Via AZ, West Bromwich Albion, Club Brugge en Kasimpasa belandde hij bij de Turkse topclub Galatasaray, waar Donk in 2018 landskampioen werd.

Centrale verdediger: Timothy Fosu Mensah speelde slechts één jaar in de jeugd van Zeeburgia. Op achtjarige leeftijd stapte hij al over naar de jeugdopleiding van Ajax. Sinds 2014 speelt hij voor Manchester United, dat hem verhuurde aan Crystal Palace en momenteel Fulham. Fosu Mensah heeft al drie interlands achter zijn naam.

Linksback: Joshua Brenet kwam pas op latere leeftijd (15), via Waterwijk, in de jeugd van Zeeburgia. Daar speelde de geboren Limburger ook slechts één seizoen, voordat hij bij PSV de kans kreeg. In Eindhoven haalde hij als linksback het eerste elftal en werd in zes seizoenen drie keer landskampioen. Sinds de zomer speelt hij voor het Duitse 1899 Hoffenheim.

Centrale middenvelder: Marko Vejinovic begon in de jeugd van Zeeburgia als spits, maar werd door Hoofd Jeugdopleiding Mike Kolf één linie naar achteren geschoven. Dat pakte goed uit, want als middenvelder speelde hij in de jeugd ook voor Ajax, FC Utrecht en AZ. Bij laatstgenoemde club debuteerde hij en werd in 2008 landskampioen. Negen jaar later en drie clubs verder (Heracles Almelo, Vitesse en Feyenoord) werd hij ook met Feyenoord kampioen. Momenteel is Vejinovic weer terug in Alkmaar.

Linkermiddenvelder: Oussama Tannane werd op zijn negende door Ajax opgepikt bij Zeeburgia, waar hij overigens vrij snel terugkeerde. Op zijn vijftiende kreeg Tannane bij FC Utrecht een nieuwe kans bij een bvo. Uiteindelijk debuteerde hij voor SC Heerenveen in het profvoetbal. Die club verruilde de van origine buitenspeler al snel voor Heracles Almelo, waar hij een transfer naar het Franse Saint-Etienne verdiende. Daar bleef een echte doorbraak uit, waardoor hij nu op huurbasis voor zijn oude club FC Utrecht speelt.

Rechtermiddenvelder: Ouasim Bouy speelde tot zijn dertiende voor Zeeburgia. Daarna verkaste hij naar Ajax om vervolgens met Juventus voor een Italiaans avontuur te kiezen. De middenvelder kwam nooit in actie voor de topclub en werd meerdere keren verhuurd, waaronder twee keer aan PEC Zwolle. Bouy vertrok een jaar geleden naar het Engelse Leeds United, dat hem voor dit seizoen ook aan PEC Zwolle heeft uitgeleend.

Linksbuiten: Queensy Menig kwam op elfjarige leeftijd korte tijd uit voor de Amsterdammers, nadat hij bij CTO’70 was begonnen met voetballen. In 2007 pikte Ajax hem op, waar hij de rest van de jeugdopleiding doorliep en het eerste elftal haalde. Na twee jaar op huurbasis bij PEC Zwolle vertrok de voormalig jeugdinternational (in 2012 Europees kampioen met Oranje Onder-19) naar Frankrijk. Bij FC Nantes is hij echter op een dood spoor beland.

Spits: Rydell Poepon had al een verleden bij Amsterdamse amateurclubs voordat hij bij Zeeburgia terecht kwam. De aanvaller speelde eerder voor AFC en Fortius. Tussen 2001 en 2004 droeg Poepon het shirt van Zeeburgia, daarna verkaste hij naar Ajax. Hoewel de aanvalsleider nooit het eerste elftal haalde, heeft hij zes eredivisieclubs achter zijn naam staan. Poepon speelde ook in Frankrijk en Kazachstan, momenteel komt hij uit voor het Turkse Gazişehir Gaziantep FK.

Rechtsbuiten: Luciano Narsingh belandde bij Zeeburgia nadat hij door Ajax te licht werd bevonden. AZ gaf hem een nieuwe kans, maar ook dat liep op niets uit. Zeeburgia bood hem de mogelijkheid terug te keren. In zijn tweede periode in Amsterdam-Oost verdiende hij vrij snel een derde kans bij een bvo. Bij SC Heerenveen brak hij wel door, waarna de rappe aanvaller een transfer naar PSV afdwong. De negentienvoudig international werd in Eindhoven twee keer landskampioen en speelt inmiddels voor Swansea City, waarmee hij afgelopen seizoen uit de Premier League degradeerde.

Share.

Bron: hetamsterdamschevoetbal.nl – 29 februari 2012

Bij zondag tweedeklasser Zeeburgia is men apetrots op oud-speler Luciano Narsingh die twee seizoenen lang in de B-junioren bij de club voetbalde, om daarna naar Heerenveen te verhuizen. Narsingh die met voetballen begon in de jeugd van Ajax, daar een paar seizoenen speelde, moest de club noodgedwongen verlaten. Verwijdbaar gedrag was de oorzaak dat hij bij Zeeburgia ging voetballen en onder leiding van trainer Mike Kolf zich in positieve ontwikkelde tot een talentvolle rechterspits. Bij Heerenveen heeft de Amsterdammer zich inmiddels zo goed ontwikkelt dat bondscoach Bert van Marwijk hem selecteerde voor de interland op Wembley tegen Engeland.

Bij Zeeburgia sloeg het nieuws als een bom in en is men inmiddels geweldig trots op zijn voormalige jeugdspeler die een grote toekomst tegemoet gaat. Secretaris Dik Smit ,,Toen Luciano bij ons in de B-jeugd speelde kon je al zien dat het een groot talent was. Wekelijks waren er scouts voor hem op ons sportpark te vinden waaronder die van Heerenveen. Omdat wij in die tijd een overeenkomst met de Friese club hadden, is hij er uiteindelijk ook gaan spelen. Niet verkeerd zo is achteraf nu gebleken. Hij doet het fantastisch bij de club en het is daarom ook niet vreemd dat hij nu geselecteerd is voor Oranje. Wij als club vinden het allemaal prachtig en wensen hem veel geluk voor de toekomst en hopen hem nog eens op ons sportpark te mogen begroeten’’.

Het is algemeen bekend dat Zeeburgia een professionele jeugdopleiding heeft en daardoor wekelijks veel voetbalscouts op haar velden mag verwelkomen. Onlangs is er nog een speler door een Engelse club weggehaald en staan verschillende jeugdspelers in de schijnwerpers om straks hun geluk te gaan beproeven bij BVO’s in binnen en buitenland. Inmiddels zo heeft Dik Smit laten weten onderzoekt het bestuur de mogelijkheden voor een nieuw samenwerkingsverband met de Friese club. In de achtertuin van Ajax doet Zeeburgia uitstekend werk om de jeugd zo goed mogelijk op te leiden en een voetbaltoekomst te bieden.
Share.

Bron: hetamsterdamschevoetbal.nl – 11 maart 2018

De ambitie was er aan het begin van dit seizoen om hoge ogen te gooien, maar de keiharde realiteit is dat Zeeburgia in maart veroordeeld is tot degradatievoetbal in de zondag eerste klasse A. Na drie nederlagen op rij wist de ploeg van Reda Achkari uitgerekend tegen concurrent Assendelft weer de volle buit te pakken: 2-1.

Tot de aansluitingstreffer van Assendelft, zeven minuten voor tijd, was Zeeburgia bijna niet in de problemen gekomen. De Amsterdammers leidden met 2-0. In de eerste helft opende Emanuel Davies uit de rebound de score, halverwege het tweede bedrijf verdubbelde Gregory Schaken de voorsprong met een harde knal. Maar toen Patrick de Vries de 2-1 in een leeg doel deponeerde, sloop er toch een beetje angst naar binnen bij de thuisploeg.

“Assendelft ging naar voren stormen, dus het werd nog even spannend. We hadden het kunnen beslissen in de counter, maar daar gingen we slordig mee om”, zag Achkari. “Zoiets kan je verwachten in een degradatiewedstrijd. We moeten de punten pakken, daar gaat het om. Die waren voor ons hard nodig.”

Twee weken geleden kwam het besef al bij de Amsterdammers dat de situatie serieuze vormen had aangenomen. “Voorafgaand aan deze wedstrijd stonden wij drie punten boven de laatste plaats. De verschillen zijn niet groot. Daar moeten we ons van bewust zijn. Wij zitten niet in een situatie dat we het wel even met zomeravondvoetbal redden. We moeten echt knokken. En zeker van onze directe concurrenten winnen.”

Nu bedraagt de voorsprong op hekkensluiter Hillegom vijf punten en staat Zeeburgia vier punten boven de nacompetitiestreep. Volgende week gaat de ploeg van Achkari op bezoek bij JOS/Watergraafsmeer. “In principe zijn dat bonuspunten voor ons. Natuurlijk valt er iets te halen, maar dan moeten we wel met een goede mindset die wedstrijd ingaan. Wij zijn de underdog.”

Share.
1 2 3 14