De naam Paul Alma zegt u hoogstwaarschijnlijk niets. En dat is misschien precies het probleem.
Paul groeide op in de Johannes van der Waalstraat. Aan het einde van deze straat ligt een klein bruggetje over de Molenwetering: brugnummer 338, voor de kenners. (Vlakbij het Archimedesplantsoen).
Voor de meeste mensen is het waarschijnlijk gewoon een bruggetje waar je overheen loopt of fietst zonder er verder bij stil te staan.

Maar voor Paul was deze brug allesbehalve oninteressant.
Paul heeft er zijn jeugd doorgebracht en kende de omgeving als geen ander. Later werkte hij maar liefst 34 jaar bij Bruggenonderhoud van de gemeente Amsterdam. Bruggen waren daardoor niet alleen een onderdeel van zijn werk, maar ook een rode draad in zijn leven.
Helaas is Paul inmiddels vijf jaar geleden overleden.

In Amsterdam bestaat de mogelijkheid om een brug te vernoemen naar een persoon die inmiddels vijf jaar is overleden. Daarom heeft Vrienden van Watergraafsmeer een verzoek ingediend om brug 338 naar Paul te vernoemen. Een verzoek dat zorgvuldig is onderbouwd. Uiteraard hebben we daarbij ook zijn 34-jarige dienstverband bij de gemeente Amsterdam genoemd en de bijzondere verbondenheid van Paul met deze plek.
Want eerlijk is eerlijk: we vragen niet om de Dam, een monumentale brug over het IJ of een belangrijke verkeersader naar Paul te vernoemen.
We vragen om een klein, voor de meeste Amsterdammers onbekend bruggetje, aan het einde van de Johannes van der Waalsstraat over de Molenwetering waar Paul opgroeide.

Juist daarom hadden we gehoopt dat dit verzoek een kans zou krijgen.
Maar helaas werd ons verzoek afgewezen.
De reden die wij kregen, luidde:
“Helaas moeten wij u mededelen dat wij aan uw verzoek geen gevolg kunnen geven. Bij de naamgeving van bruggen wordt onder meer gekeken naar de betekenis en verbondenheid van een persoon met de stad Amsterdam en haar inwoners. Daarbij wordt terughoudend omgegaan met het vernoemen van de openbare ruimte naar personen en gelden beleidsmatige en procedurele uitgangspunten. Op basis van deze uitgangspunten zien wij onvoldoende aanleiding om in dit geval tot vernoeming van een brug over te gaan.”
En daar wringt het voor mij.
Want hoe bijzonder zou het zijn geweest als juist brug 338, dat kleine bruggetje waar bijna niemand naar omkijkt, een naam had gekregen die iets vertelt over de geschiedenis van de buurt?
Paul Alma.
Een jongen uit de Johannes van der Waalstraat, die later 34 jaar lang bij de gemeente Amsterdam aan bruggen werkte en voor wie juist deze plek uit zijn jeugd zoveel betekenis had.
Een brug hoeft niet groot of beroemd te zijn om belangrijk te zijn.
Soms gaat het niet om de brug zelf, maar om het verhaal erachter.
En daarom moest mij dit even van het hart.
Ron de Wit

Wat een prachtig eerbetoon aan een plichtsgetrouwe werknemer van de gemeente Amsterdam had dit kunnen zijn. Brugnummer 338, hoe anoniem moet het zijn? Brugnummer 338, hoe anoniem wil je het hebben? Ik en waarschijnlijk met mij veel andere mensen snappen heus wel dat je niet zomaar namen aan dingen in de openbare ruimte kunt koppelen. En dat je het daarom moet onderbouwen. En dat wordt in deze situatie ruim voldoende en consciëntieus gedaan, toch? Het is interessant te weten te komen waar dan voor de betreffende commissie de schoen wringt en het af te wijzen op basis van niet nader genoemde beleidsmatige en procedurele uitgangspunten. En dus blijft het bruggetje Brugnummer 338, lekker anoniem, waar het dat vermoedelijk een fractie minder was gebleven als de Paul Alma brug. Voortschrijdend inzicht en voldoende redenen voor een herziening van het genomen besluit. Lijkt mij.
jammer dat er zo Ambelijk de reactie was wat zou er mooier zijn dat een ambtenaar die nuttig eg goed werk heeft gedaan dan door zijn werkgever geeerd word met een brug te noemen na zijn naam
Paul Alma die ken ik zeker hij woonde bij mij om de hoek ik ging met zijn broer Bert Alma
Zijn vader werken bij een vleesbedrijf in de van Woustraat in Amsterdam.
Ze voetballen toen bij DJK en ik bij TOG dus we waren altijd bij de sportvelden
Hoe mooi is het om een brug naar een gewone burger te vernoemen die nooit in de schijnwerpers heeft gestaan maar wel veel meer verbonden is dan een burgemeester, wethouder of ander bekend gemeentelijk iemand die ooit zijn naam verbonden zag aan een straat of brug. Heel jammer.
Vreemd argument zeg. Ik woonde om
De hoek op de Archimedeslaan. Heb heel vaak over dat bruggetje gelopen en gefietst. Als iemand daar zo mee verbonden is en zo lang bij de gemeente heeft gewerkt, tja dan zou het toch moeten kunnen?
Net dit verhaal gelezen, ik ken dat “bruggetje” , kom ook uit de Wmeer, (Linnaeusparkweg).ik ben helemaal verbaasd dat Amsterdam zo op de regeltjes let, gezien wat er allemaal gebeurt in die stad. Is het misschien een idee om een handtekeningen aktie te starten? En dan opnieuw een verzoek indienen?
Geachte lezers, des te meer aandacht hier op FB, des te sneller wordt het ergens door iemand gelezen die wel inziet van de waarde die deze actie omvat.
Dus allemaal een klein stukje toevoegen aan deze geweldige actie, die door Ron de Wit opgepakt is en zich heeft vastgebeten om deze tenaamstelling van het bruggetje te bewerkstelligen, dit verdient Paul Alma, en ik kan het weten, ben heel lang zijn collega en leidinggevende geweest, en hebben ook samen heen veel jaren bij ons aller DJK onze tijd doorgebracht.
Goedemiddag, helemaal mee eens, Paul was 34 jaar een trouwe medewerker onderhoud bruggen Amsterdam , zijn Moeder van 86 woont nog in de Watergraafsmeer en ook voor haar zou het een geweldige eer en troost zijn Paul heeft ook nog veel familie, vrienden en kennissen wonen en het zou voor iedereen een geweldigg.eerbetoon zijn !!! Ik zeg……gemeente, niet teveel naar de regelgeving kijken…..maar toon respect en medeleven om deze brug te noemen naar een Echte Amsterdammer Paul Alma .!!! Dank namens zijn beste Vriend wij konden elkaar 40 jaar !!!