Juan Carlos Alarcon Vidal – Ik ben een gelukkige vogel omdat ik in Nederland woon – (10-10-2014)

0
carlos-1

FORTIUS-TOG – 11 oktober 2014 . Foto: Jo Haen Alle rechten voorbehouden

Van maatschappelijk werker tot voetbaltrainer

Politiek asiel in Nederland
Van het dictatoriale bewind van generaal Pinochet, waarbij moorden, martelingen en verdwijningen aan de orde van de dag waren, werd ook zijn vader het slachtoffer en kwam in de gevangenis terecht. In 1977 kreeg hij echter toestemming om politiek asiel aan te vragen en zo kwam bijna de hele familie (5 jongens en 1 meisje) in Nederland. 2 Zussen en 1 broer bleven in Chili achter. Carlos was toen 21 jaar oud.
Het gezin Vidal kwam via een hotel en een huis ergens op de Veluwe uiteindelijk in de Bijlmer terecht, daar voetbalde Carlos met een groep vluchtelingen, bestaande uit Bolivianen en Chilenen.

Voetballen bij diverse clubs
Toen hij in de Bijlmer woonde werd hij lid van van J.V.V.O. (Juist Voetbal Verenigt Ons) in Diemen. Carlos was niet honkvast want hij speelde ook nog bij s.v. Diemen, a.v.v. O.V.V.O., s.v. De Meer, v.v. Geuzen/Middenmeer en a.s.v. Fortius. Hij was een goeie spelbepaler, de nummer 10.

Trainerscursus
Maar hij wilde meer. Het werk van trainer trok hem aan en Carlos ging de trainerscursus voor oefenmeester III volgen en slaagde daarvoor in 1985, niet in het minst dankzij de hulp van Rien Hillebrand, zijn oefenmeester. Om oefenmeester II te worden, waar dieper op de materie werd ingegaan, langer duurde maar ook duurder was trof hij nog een uitstekende docent en wel Henny Schipper.

carlos-2

Carlos-Alarcon-Vidal Alle rechten voorbehouden

Frank Rijkaard
Tijdens zijn opleiding tot oefenmeester III maakte hij kennis met Frank Rijkaard, een van de mede-cursisten. Toen hij een paar jaar later eens in de file stond werd er naast hem ineens hard getoeterd. En laat dat nou Frank Rijkaard zijn die hem herkende! En toen hij voor oefenmeester II bezig was en een keer op trainingskamp in het K.N.V.B.-centrum in Zeist was, was daar juist het Nederlands elftal aan het trainen. Carlos en zijn medecursisten gingen natuurlijk even kijken en ook toen herkende Frank zijn vroegere medecursist. De andere cursisten stonden wel een beetje vreemd te kijken, maar Carlos vond het natuurlijk prachtig.

Maatschappelijk werker
Van een trainersbaan kun je niet leven (behalve in de topsport dan) en daarom volgde Carlos ook een opleiding voor maatschappelijk werk. Hij ging daarvoor 4 x per week 4 jaar lang naar de Hogeschool De Horst in Driebergen. Ook deed hij nog een opleiding Sport en Spel. Hij voetbalde inmiddels bij Geuzen/Middenmeer.

Hoofdtrainer bij O.V.V.O.
Zijn eerste clubs als trainer waren a.v.v. Swift en s.v. Diemen waar hij bij de jeugd is begonnen. Tot zijn grote verrassing kreeg hij na een gewonnen wedstrijd van zijn club Geuzen/Middenmeer tegen O.V.V.O. van een bestuurslid van die club een telefoontje met de vraag of hij hoofdtrainer wilde worden. Het veld van O.V.V.O. bevond zich waar nu Real Sranang speelt, op Sportpark Middenmeer.

Die uitnodiging nam hij natuurlijk met beide handen aan. Het was geen vetpot (officieel een baan van 6 uur per week) maar omdat hij inmiddels een full-time baan als maatschappelijk werker bij Stichting Welzijn Zeeburg had was dat uiteraard geen bezwaar. Toen hij hoofdtrainer werd stopte hij met voetballen.

carlos-3

Zondag 1 – 2005-2006 kampioen . Foto: a.s.v. Fortius Alle rechten voorbehouden

Ontslag bij Stichting Welzijn Zeeburg
In 2003 ging de stichting echter failliet en Carlos kwam op straat te staan. Hij ging toen proberen als trainer meer werk te krijgen al was hij inmiddels in 1989 bij D.J.K. (na een fusie met Madjoe in 1993 nu Fortius) en Geuzen-Middenmeer (Zaterdag 1) al als speler/trainer/coach actief.

Met a.s.v. Fortius kampioen
Hij kreeg de kans om halverwege het seizoen 2002/2003 trainer van de Zondag 1 bij Fortius te worden nadat de trainer daar ontslagen was. Dat jaar degradeerde de ploeg uit de 3e klasse , maar na 2 jaar, in het seizoen 2005/2006 werd de ploeg kampioen en kwam weer terug in de 3e klasse. En dat met, incl. de trainer, wel 9 nationaliteiten in het elftal t.w. de Kroatische, Kaapverdische, Surinaamse, Marokkaanse, Braziliaanse, Costa Ricaanse, Nederlandse, Turkse en Chileense ! Maar juist dat trekt Carlos aan, al die verschillende achtergronden.

Waarom is hij trainer geworden ?
Carlos houdt van voetbal, daarnaast wil hij mensen helpen om zich te ontwikkelen zodat ze meer plezier uit hun hobby halen. Hij vindt dat hij goed met mensen van verschillende culturele achtergronden kan omgaan.
Carlos: “Alles wordt bepaald door liefde voor het spelletje. Het maakt niet uit wat voor nationaliteit je hebt, het is grensoverschrijdend. Voetbal is internationaal en verbroedert”. Maar hij ziet ook dat het moderne voetbal een geldmachine is die ook door machthebbers misbruikt wordt”.

Momenteel is hij trainer bij de Jeugdafdeling van v.v. Geuzen/Middenmeer (van de mini’s tot 18-jarigen). Bij a.s.v. Fortius traint hij nu de Zaterdag 1. En hij is ook nog trainer van de Zondag 1 bij s.v. De Meer op Sportpark Drieburg waar hij inmiddels al 8 seizoenen lang de scepter zwaait.

Elke club is weer anders en toch ook weer niet. Studenten, verschillende nationaliteiten: het maakt Carlos niks uit. Als de sfeer maar goed is en dat is volgens hem bij alle 3 de voetbalclubs het geval.

Overal waar hij heeft gewerkt, is hij lang gebleven. Hoe komt dat ?
Carlos: “Ik denk eerder door mijn inzet, gedrevenheid en betrokkenheid dan door een tactische genius te zijn. Ik probeer de spelers te inspireren tot het ontwikkelen van eigen grondhouding en stimuleer gebruik te maken van ruimte en vrijheid binnen de afspraken van een team. Verantwoordelijkheid te nemen en fantasierijk te zijn tijdens het voetballen. Want voetbal is geen exacte wetenschap net als poëzie!’

Bij c.s.v. D.V.V.A. is hij ook trainer geweest. Door genoemde eigenschappen is hij daar benoemd tot lid voor het leven en is er in de kantine een “broodje liefde” gekomen als resultaat van zijn goede relatie met Karen Koblijn, de kantinebeheerder toentertijd.

Heeft hij plannen voor de komende jaren ?
In de toekomst wil Carlos proberen 6 maanden per jaar in Chili te gaan wonen en 6 maanden per jaar in Nederland. Aangezien Chili sinds 1989 een democratie is kan hij weer ongehinderd het land in- en uitreizen. Met de economie gaat het gelukkig weer goed, volgens hem.

Carlos eindigt met te zeggen dat hij een gelukkige vogel is omdat hij in Nederland woont.

Jo Haen – van Langen

Share.

Leave A Reply