Gordijnen ophangen

4

1955

Verteld door: Frans van Zelm werd in 1951 geboren in de Sarphatistraat. Van 1957 tot 1969 woonde hij in de Simon Stevinstraat. Zijn herinneringen aan die periode heeft hij verwerkt in een aantal verhalen. De oorspronkelijke verhalen zijn eerder verschenen op zijn blog www.fhvzelm.com
Frans woont nu in Harderwijk

Ik moest naar de winkel van Van der Kuyl op de Ringdijk

Ringdijk .
Foto: J.H.Kruizinga – Wgm in oude ansichten Alle rechten voorbehouden

Zo was er die keer, dat mijn vader een nieuwe manier bedacht had om gordijnen op te hangen. Hij wilde dat doen aan haakjes in plaats van aan ringen, wat toen nog gebruikelijk was. Ik vermoed echter dat hij ergens de “voorlopers” had gezien van het haakjes en bijbehorend bandsysteem wat tegenwoordig in de handel is. Ik moest naar de winkel van Van der Kuyl op de Ringdijk en daar 100 haken en ogen kopen en erbij zeggen: ZONDER DE OGEN.
Die waren niet nodig.

Die winkel van Van der Kuyl was in die jaren een druk beklante zaak, bovendien moest je er nèt als nu nog, eindeloos op je beurt wachten, want de gezusters Van der Kuyl hadden voor een ieder oeverloos de tijd. Nou en daar stond ik dan in die volle winkel. Ik had al eindeloos mijn boodschap in gedachten herhaald: 100 haken en ogen zonder de ogen. Verbazing was op de gezichten te lezen toen ik het vroeg. Wat moesten zijdan met de overblijvende 100 ogen doen? Daar hadden zij niets meer aan. Of ik nu al zei: mijn moeder hoeft ze ook niet en ik moest zeggen dat ik gewoon voor 100 haken en ogen zou betalen, niets hielp. Ik maakte de verwarring alleen maar groter. Ik heb mij dus gewonnen gegeven en men begon 100 haken en 100 ogen af te tellen. Alles zat door elkaar in een doos, want net als nu was het toen ook al aardig wanordelijk in die winkel. Hoewel men ALTIJD alles vond, dat wel!

Ringdijk 21 Alle rechten voorbehouden

Share.

4 reacties

  1. De winkel van de zusters van der Kuijl

    Ik ben ook geregeld in de winkel van de zusters van der Kuijl op de Ringdijk geweest. Mijn moeder noemde de Manufacturenwinkel “tante Jannie”, volgens mij zei iedereen dat in de buurt. Als kind kwam ik daar, maar ook toen ik volwassen was deed ik daar nog boodschappen. Je kon daar voor van alles terecht, maar je moest inderdaad geen haast hebben, ze hadden alle tijd voor de klanten. Soms moest er behoorlijk gezocht worden naar het gevraagde artikel, maar het was er gezellig.
    Henny van der Heyden-Meuleman – 2014

  2. Ringdijk 19 – Manufacturenwinkel van weduwe J. v.d.Kuijl-Meulenaarsgraf

    Ringdijk Nr. 19 Manufacturenwinkel magazijn “De Meer” Weduwe J. Van der Kuijl-Meulenaarsgraf in de volksmond “ik ga naar Kuiltje” later ook Nr. 20 bij de zaak getrokken door haar kinderen hr.P.van den Kuijl en zijn 2 zusters.
    Jan van Deudekom †

  3. Ringdijk 19, 20 en 21

    Wat betreft Ringdijk no. 19,20 en 21hs:
    voorzover ik uit de woningkaarten kan opmaken wonen vanaf juni 1927 op Ringdijk 19hs
    Jan Frederik van der Kuijl(1856) en Jannetje Meulenaarsgraf (1859) (+ nog enkele kinderen) en hebben daar een winkel in garen en band. Na het ovl. van Jan F. vd Kuijl woont de weduwe
    Jannetje vd Kuijl-Meulenaarsgraf vanaf ’43 op no. 21hs (winkel in galanteriën, later manufacturen )
    opgevolgd door haar dochter Jannetje van der Kuijl (1896 ovl. in 1974)
    (vanaf ’46 zit er op 19hs een strijkinrichting van Hendrik Visscher(1911) )

    Op no. 20hs wonen vanaf juli 1931 dochter Pieternella vd Kuijl (1899) en Jan J.D. Becker(1901 ovl. in ’88) die ook eigenaar waren van de zaak op 21hs. Het lijkt er niet op dat 20hs ook een winkel was. Tot ’88 hebben ze daar gewoond.
    Hoewel Jannetje vd Kuijl in ’74 overleden is , nog wel in 1976 de volgende vemelding in de telgids:
    – Mej. J. vd Kuijl, Ringdijk 21, 35 00 94
    het lijkt er dus op dat het winkeltje er toen nog was,
    gerund (op de achtergrond ?) door Pieternella die op dat moment 77 jaar was ?

    Tot zover wat mij betreft,
    groet,
    Leon de Laat

  4. Dag lezers dezers,
    Heeft iemand heel-heel misschien een foto van het interieur van deze bijzondere winkel?
    Als jochie vond ik een boodschapje bij Van der Kuyl een regelrechte ramp. Een ‘man’ koopt sowieso geen knoopjes voor zijn mama. En dat wachten, wachten, wachten als er twee dames voor je waren. tergend!

Leave A Reply