Herinnering aan een heerlijke schooltijd

0

1950 – 1958
Door: Ria Stork (1946) Geboren in Amsterdam. Van 1950 tot 1958 op de 5e Montessorischool gezeten.

Opgroeiend in een Hervormd gezin koos mijn vader, voor de twee oudsten uit ons gezin, niet voor de christelijke Hogewegschool. Daar wel naar de Zondagsschool. Het werd de 5e Montessorischool in de Herschelstraat, een stuk verder vanaf de Breedeweg voor mijn moeder om ons te brengen en te halen.

Aan de overkant dat andere schooltje: Duinviooltje
Eerst naar de Montessorikleuterschool, de Zilvermeeuw. Daar eerst een lange gang door naar de klas van juffrouw Klinkenberg. Je eigen tafeltje met een plantje dat jezelf verzorgde. Een keuken waar je water kon halen, je handen waste of iets kon schoonmaken. Dan de “rustkamer” waar je even kon liggen als je je niet goed voelde, er met iets kon spelen of gewoon naar het hok met de muizen kon kijken.

Letters van schuurpapier
Wat ik ook nooit zal vergeten waren de letters van schuurpapier op een vierkant plankje, lichtblauw in mijn herinnering. In een potje met wat water maakte je twee vingers nat, daarna deed je de beweging na die juf voordeed en noemde je de letter. Wanneer je dat goed kon werd het plankje omgedraaid en maakte je dezelfde beweging en noemde de letter. Daarna mocht je proberen hem te schrijven.

De speeltuin van de 5e Montessorischool – 1930 – Foto: Beeldbank Amsterdam – Alle rechten voorbehouden

De ‘rustkamer’ waar je even kon liggen
Vanuit de klas keek je zo naar de zandbak buiten waar bij goed weer lekker in gespeeld kon worden. Aan de overkant zag je dat andere schooltje, het Duinviooltje, waarom weet ik niet maar het werd het “kakschooltje”genoemd. Juf Klinkenberg was erg muzikaal, zij speelde gitaar en wat heerlijk om zo met haar te zingen.

Een klassefoto bij juffrouw Harder – 1951 – Foto: Marion Schreuder – Alle rechten voorbehouden

Kettingen met staafjes kralen om de tafels te leren
Na de kleuterschool naar de lagere school, de ingang van de groep 1/2/3 was op het Galileiplantsoen op de eerste etage. Juffrouw Harder had ik 3 jaar lang. Ook hier weer zo’n bijzondere herinnering hoe je iets kon leren. Er waren kettingen met staafjes kralen, zo kon je bijvoorbeeld tafels leren. Je legde hem op de grond, de kaartjes erbij, bijvoorbeeld 7-14-21-28 tot 70. Dat schreef je op en dan kon je die tafel uit je hoofd leren. Dat mocht op de gang, heen en weer lopend tot je je briefje niet meer nodig had en de tafel uit je hoofd aan je juf liet horen.

Kralenmateriaal – Foto: Jo Haen – Alle rechten voorbehouden

De tafeltjes stonden in blokken tegen elkaar
De klassen 4/5/6 waren weer in de Herschelstraat, de andere ingang waar het hoofd van de school, juf Ans Heijenk altijd in da hal ons begroette. Ook hier op de eerste etage. Dit keer meester Mooi , ik weet nog dat hij goed kon zingen en dat ook graag met ons deed. De tafeltjes stonden in blokken tegen elkaar, volgens mijn herinnering 4 bij elkaar. Ik vond de taaldozen iets bijzonders, al die kleurige kaartjes, hoe verder je kwam om een echte zin te ontleden des te meer kleur had je op je tafeltje liggen. Ook aardrijkskunde was leuk om te leren met al die kleurige vlaggetjes op de hoofdsteden geprikt. Vreemd genoeg herinner ik me maar één naam van een klasgenootje, Kees Bouman, we konden het samen prima vinden en kwamen ook op elkaars verjaardag.
Er werd een keer een groot feest gevierd, iedereen verkleed, geweldig, geen idee wat de aanleiding was

Na deze acht leuke schooljaren werd het toch wel anders, klassikaal onderwijs op de Mulo.

Samen met Els van Straten,. Zij zat ook op de Montessorischool. Ze was een dochter van de club vrienden van mijn ouders, De Kliek, Woonde op de laagte en wij op de hoogte zoals we dat noemden – Foto: Ria Stork – Alle rechten voorbehouden

Share.

Leave A Reply