Munts Wapenhandel op de Middenweg 110

1

Door Jo Haen – van Langen en bron Dagblad De Telegraaf

Bron: Dagblad De Telegraaf Alle rechten voorbehouden

Overal liggen wapens
In december 1968 is er op Middenweg 110 de Wapenhandel Munts van Kees Kersten gevestigd. Hij rijdt niet rond in een snelle Amerikaanse auto en heeft geen indrukwekkend kantoor maar een winkeltje aan het Damrak waar zijn vrouw hem assisteert. Overal in het winkeltje liggen wapens. Naast de asbak b.v. een paar revolvers en in een stoel een gebroken jachtgeweer. En overal rekken met geweren, jachtgeweren, oorlogswapens en machinepistolen. Tijdens het interview zegt zijn vrouw tegen hem: “Ach Kees, denk even aan je sigaretje, ik moet twee pond kruit halen van boven, er moeten weer patronen gevuld worden”. (!)

Auguste Dothé, geweermaker-in-ruste
Het bedrijf, Munts Wapenhandel geheten bestaat in 1968 100 jaar. Opgericht in 1868 door Auguste Dothé, geweermaker-in-ruste van het 7de Regiment Infanterie. Van meet af aan ging het er meer om wapens te repareren dan ze zelf te maken. Ook in 1968 is dat nog steeds het geval, al zou Kees best zelf nog wel een geweer kunnen maken. Van reparaties kun je niet leven, geld verdienen doe je met de verkoop van nieuwe wapens, van munitie en de bijprodukten: van jachtkleren, petten, laarzen en allerlei souveniers.

Wapenstapelgek
Kees Kersten was gek op wapens, om niet te zeggen wapenstapelgek. Zijn vak was zijn grootste liefhebberij. Hij kende bijna alle Nederlandse schutters. Zijn winkel leek vooral op zaterdagochtend meer op een sociëteit dan op een winkel. Schutters wisselden ervaringen uit en consulteerden de onbetwiste meester, Kersten zelf. “Er zijn weinig mensen in Nederland, die zoveel van wapens afweten als hij”, zegt een klant. “De inkoop van wapens voor het rijk gebeurt niet meer door particulieren, maar door deskundigen, b.v. van de politie. Die zouden van Kersten nog heel wat kunnen opsteken”.

Taboes
Schieten is omgeven door allerlei taboes. Nergens wordt zo fel geageerd tegen jagen als in Nederland. En toch heeft iedere man het instinct om te willen schieten, dat zit er nu eenmaal in. De natuur is er voor ons en niet andersom en de jager is veelal een groter natuurliefhebber en zorgt beter voor die natuur en haar dieren dan anderen, aldus Kees Kersten.

Algemene machtiging
Maar het schieten gebeurt tegenwoordig op schietbanen, al is ook daar de medewerking bij de aanleg van nieuwe schietbanen zéér gering, ook al is scherpschieten een van de veiligste sporten. De hele mentaliteit van de overheid is anti-schieten. Wat wapens betreft is alles in Nederland verboden. Het is iedere Nederlander verboden een vuurwapen te bezitten, te herstellen of te vervaardigen. Slechts 60 wapenhandelaars hebben een z.g. algemene machtiging. De meesten van hen bezitten ijzerwinkels, waarin dan af en toe eens een jachtgeweer wordt verkocht. Daarnaast hebben handelaren in slachtartikelen en de bezitters van een schiethamer een machtiging. Jagers hebben door hun jachtakte het recht een geweer te bezitten, evenals leden van een schietvereniging.

Zelf nooit bewapend
Toch gaan er jaarlijks nog 2.000 wapens door Kersten’s handen en in zijn winkel staan voortdurend zo’n 150 geweren, 200 revolvers en pistolen en enkele machinepistolen.
Zelf is hij nooit bewapend. Hij heeft niet eens een damespistool in zijn appartement boven de winkel. Wel gaan er, na het uitlaten van de hond, stalen luiken voor de deur, maar er is nog nooit een poging tot inbraak gedaan. Pistolen en geweren worden over de post verstuurd zonder speciale voorzorgen.

Illegale wapens
Op de vraag of er veel wapens illegaal Nederland binnengebracht worden antwoordt hij: “ Enorm veel, een veelvoud van het aantal wapens dat legaal onder de bevolking is. Iedere kerel die iets met de onderwereld uitstaande heeft kan zonder enige moeite voor een paar honderd gulden een revolver kopen. “

Middenweg 110 – 2013 – Foto: Jo Haen Alle rechten voorbehouden

► In januari 1973 begonnen buurtbewoners o.l.v. Estella Pach n.a.v. de aanwezigheid van een kruitkistje in het pand te protesteren tegen de Wapenhandel en stapten naar de rechter om de winkel uit het pand Middenweg 110 te krijgen.
Ga naar Vaatje buskruit

► Al in december 1972 was er begonnen met actievoeren.
Ga naar Actie tegen wapenhandel annex munitiemagazijn

► Deze protesten hebben blijkbaar niets uitgehaald want in 1978 bestaat de zaak nog steeds gezien het volgende krantenbericht op 20 maart 1978:
Kees Kersten raakt zwaargewond bij een gewapende overval en wordt met een schotwond aan zijn hoofd in het ziekenhuis opgenomen.
Ga naar Wapenhandelaar zwaargewond

► In augustus 1984 breekt er brand uit in de opslagruimte en wordt de 47-jarige F.Bakker door rondvliegende munitie ernstig gewond in het ziekenhuis opgenomen. Ook een buurtbewoner raakt daarbij gewond.
Ga naar Kogelregen bij brand en Vuurwerk

► Tijdens het blussen van deze brand stalen brandweerlieden wapens uit het pand
Brandweerlieden stalen wapens

Anno 2013 zit Wapenhandel Munts niet meer in het pand.
Wie weet wanneer deze zaak is gesloten ?

Bron: Interview in De Telegraaf op 20 december 1968

Share.

1 reactie

Leave A Reply