Postbezorger met een zachte G

0

31 december 1997 – 31 december 2005

Auteur: Niels Root – Verteller: René Heusschen (43 jaar) werkte sinds 1998 op postkantoor Nobelweg.

Ze hoorden natuurlijk direct dat ik geen Amsterdammer ben.

Postkantoor Nobelweg in 2006, nu een filiaal van Vomar – Foto: Jo Haen

Een Limburger die in Amsterdam bij de post gaat werken. Dat schreeuwt natuurlijk om enige vorm van aanpassing. Zo ook bij René Heusschen. In 1998 kwam hij vanuit de gemeente Vaals als postbode op het kantoor Nobelweg in Amsterdam-Oost terecht. “De eerste reacties van mijn collegae waren wat lacherig. Ze hoorden natuurlijk direct dat ik geen Amsterdammer ben. En ik moest zelf ook erg wennen aan hen. De Amsterdamse, maar vooral de postmentaliteit, is heel direct en hard. In het begin vergeleek ik de postbodes hier met bouwvakkers. Het is een echt mannencultuurtje: ruw taalgebruik, soms seksistisch en er zijn er een paar in de groep die duidelijk de boventoon voeren.” Op straat in de wijken ging het allemaal wat makkelijker. “De mensen dachten daar wel dat ik een Belg ben, maar over het algemeen vinden ze mijn accent gewoon leuk. En uiteindelijk gaat het hen er puur om dat de post in de goede brievenbus terechtkomt”, aldus René.
Inmiddels voelt hij zich als een vis in het water op de Nobelweg. “De mensen weten wie ik ben en wat ze aan me hebben. Ik ben misschien niet de snelste van het kantoor, maar ik zet me altijd goed in. En dat wordt gewaardeerd. Wat dat betreft zijn het hier allemaal ruwe bolsters met een blanke pit. Het was even aanpassen, maar ik merk dat ik nu zelf steeds vaker mee ga in de geintjes.” Ook buiten zijn werk heeft hij zijn draai gevonden. “Ik ken de buurt goed, omdat ik er zowel woon als werk en ik ken ook heel veel mensen. Wat dat betreft zie ik Amsterdam-Oost als een groot dorp.”

Postbode René Heusschen achter zijn postkast op kantoor Nobelweg, 2005 Alle rechten voorbehouden

Share.

Leave A Reply