Spijbelen van de schooltuin

1

Door René van Eunen – Hij werd geboren op 19 mei 1979 in het Anna Paviljoen van het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis. Op 30 april 1980 is hij met zijn ouders in de Watergraafsmeer komen wonen en daar woont hij nog steeds. Al sinds zijn 12e jaar heeft hij interesse voor de geschiedenis van de Watergraafsmeer.

Groep 6 (Patrick en René staan uiterst links) – Foto: René van Eunen – Alle rechten voorbehouden

Lopend naar de schooltuin
Schooljaar 1988/1989. Vanuit de Hogewegschool gingen wij iedere week op donderdagmiddag met groep 6 lopend naar de schooltuin op Frankendael. De route ging altijd via de Hogeweg naar de Middenweg en dan door naar Frankendael.

Tuinmeester Jan
Het was heerlijk om bezig te zijn op de schooltuin met het planten van zaden voor aardappels, bieslook, allerlei groenten en prachtige bloemen. We leerden er ook echt veel dingen over de natuur van tuinleider Jan Bregman en tuinman Fred de Ronde. Jan is in de zomer van 2017 met pensioen gegaan na 40 jaar schooltuinmeester te zijn geweest bij de H. C. Vink schooltuin. Zijn vriendelijke en enthousiaste opvolgster ontmoette ik afgelopen zomer toen ik met mijn zoontje daar was om wat foto’s te maken van hoe de schooltuin er nu bij ligt.

De schooltuin anno 2018 – Foto: René van Eunen – Alle rechten voorbehouden

Prachtige bloemen
Terug naar eind jaren ’80. Op het open veld kon het goed heet zijn als je stond te schoffelen. En bij de gebouwtjes konden wij uit de kraan drinken. Iets wat wij gretig deden vanaf het warme voorjaar. Groenten en ander eten meenemen naar huis was geweldig, maar ik was er vooral trots op om aan het einde van het schooljaar met prachtige bloemen naar huis te gaan. Ik zat op het steen van een geveltuintje op de Hogeweg te wachten op klasgenoot Nancy, waar ik altijd een stukje mee opliep en waar ik stiekem verliefd op was, met dit gigantische bos bloemen in mijn handen. Dat toverde een glimlach op het gezicht van de bewoner achter het raam van zijn huis verderop bij de school. Een vertrouwd gezicht van een vriendelijke wat oudere heer met wit haar en een witte snor, dat ik zelfs enkele jaren geleden daar nog zag.

Dit muisje gaat nog een staartje krijgen
Op een van die donderdagmiddagen was er echter iets anders aan de hand. Mijn klasgenoot Patrick kwam met mij mee naar huis om in de middagpauze brood te eten. Daarna moesten we naar school om naar de schooltuin te gaan. We hadden die middag geen zin. Op straat beeldden we ons in dat we de plaaggeest van Bassie & Adriaan steeds om een hoek zagen wegschieten. We maakten elkaar zo gek dat we erin gingen geloven. We moesten achter hem aan om hem te pakken en aan de politie uit te leveren. Daarom, redeneerden wij, konden wij niet naar de schooltuin. In de Pythagorasstraat begon onze zoektocht. We hielden het tot laat vol.

Onze ouders werden al nerveus. Mijn vader begon met zijn auto naar ons te zoeken. Hij vond ons niet. We zaten en lagen op het ommuurde stenen bankje bij de vijver naast het Apostolisch Genootschap op het Galileïplantsoen. Daardoor kon niemand ons zien. Toen we even opstonden kwam mijn vader gelukkig weer langs rijden. Opgelucht was hij toen hij ons zag, maar ook boos. De ouders van Patrick waren evenmin blij, om maar niet te zwijgen van hoofdmeester Kruger. Ik weet nog dat ik met mijn moeder en hem een gesprek had hierover en dat hij zei: “Dit muisje gaat nog een staartje krijgen”. Patrick en ik hebben het geweten. We mochten een hele week niet naar het schoolplein in het speelkwartier, maar moesten in het lokaal van groep 8 strafregels schrijven. De speurtocht naar de plaaggeest bleek helaas een rammelend alibi. Toch denk ik heel soms, dat ik ‘m nog zie in de de Pythagorasstraat…….

Schooltuinboek van René van Eunen – Alle rechten voorbehouden

Pagina uit René’s schooltuinboek – Alle rechten voorbehouden

Pagina uit René’s schooltuinboek – Alle rechten voorbehouden

Tuinierbewijs van René van Eunen – Alle rechten voorbehouden

Share.

1 reactie

  1. C. van Zanten on

    Leuk artikel om te lezen.
    Toch wil ik een kleine correctie aanbrengen.
    De heer Bregman is in dec. 1987 mijn opvolger geworden en idd in 2017 gepensioneerd.
    Ikzelf was tuinleider op de H.C.Vinktuin vanaf 1965 t/m 1987
    Dus kan de heer Bregman geen 40 jaar tuinleider zijn geweest.

    Met vr. gr.
    Carel C.G. van Zanten
    tel.06 23944864

Leave A Reply